۴
دامن ات سبز تر از مزرعه ی بوداییست
کلک های تو شبیه صدف دریاییست
روح تو ناب ترین هدیه ی دست جنگل
تن تو شیشه ی مرمرزده ی زیباییست
قامت ات سروتروین حس درخت ناژو
چشم تو آهوی وحشت زده ی صحراییست
های صد شمس غزل می تکد از پلک ترات
مثنوی نگه ات نغمه ی مولاناییست
باد آتش زده در خرمن سرگردانم
روحم آواره تر از صاعقه ی صحراییست
در تن ات عاطفه ی سبز،غزل کاشته است
پاکی دامن تو مزرعه ی بوداییست
+ نوشته شده در سه شنبه 10 دی1387ساعت 11:31 توسط زبیر هجران قاسمزاده
|
