شعر...
نقش شبیه روح زمستان کشیده ای
آشفته تر ز حالت انسان کشیده ای
نقش شبیه شاعر ولگرد بی صدا
آیینه ی سیاهی دوران کشیده ای
نقش شبیه گیسوی شبرنگ آسمان
یا ابر های بی سرو سامان کشیده ای
یوسف نداشت شوق ذلیخا و مصر را
اورا چرا به میله ی زندان کشیده ای
بغضی شکسته تر ز صدای دل غروب
گویا تر از سکوت بیابان کشیده ای
سلام خدمت همه دوستان ...
روز تولدم را با کهکشان از سکوت برای خودم تبریک میگم ...
"گرد دود"
ز سودایش در و دیوار رقصید
صدا و نغمه و گیتار رقصید
و شاعر با سکوت تلخ تکرار
به گرد دود یک سیگار رقصید ....
تحفه ی دوستانم ........
به گلهای سحر دمساز باشی
پراز شعر و پر از آواز باشی
همیشه عاشق و شاعر بمانی
غزل جوش و غزل پرداز باشی
"میران"
به دنيا آمدی, مهتاب خنديد
نگاه زهره در تالاب خنديد
به صبح زاد روز طفل خورشيد,
خدای تشنه هم سيراب خنديد
بدين بهانه:
نمي دانم, ترا ناهيد خوانم؟
و يا آينه در تبعيد خوانم
جدا از خاطرات تلخ تبيعيد,
فقط يک تکه ی خورشيد خوانم
"ادیب"
پیام از مسیر دور دارم
برایت شاخه ی از نور دارم
به جشن زاد روزت نازنینم
فقط یک خوشه ی انگور دارم
"حسرت"
به بزم و شادی میلاد ( هجران )
ندارم یک غزل خوانم به یاران
به دو- بیتی کنم هر دم دعایش
که طول عمر تو بادا هزاران
"دیدار"
