شعر...
"منتظر"
یک چای تلخ، خانه و دیوار منتظر
یک استکان قهوه و سیگار منتظر
یک کهکشان ترنم و یک آسمان غزل
با آمد آمد قدم یار منتظر ....
یک مرد خسته جان که دوقرنست بیصداست
چون سنگ های -قبر- نمودار - منتظر
یک مرد میشود که بگویم عجیب نیست
با یک نگاه گشته گرفتار منتظر
آری عجیب نیست نگاهش عجیب بود
هی..! کور گشته دیده ی بیدار منتظر
یک واژه سر کشیده ز سر تا به پای او
حرف به او نگفته ی تکرار منتظر
"دوباره"
دوباره عشق دوباره غزل سلامم کرد
دوباره مستی چشمان خود به جامم کرد
دوباره واژه شد و حرف گشت و معنا شد
و من که نیم غزل بودم او تمامم کرد
دوباره قصه و یک اتفاق و ...سه نقطه
دوباره عاشق ولگرد و مست نامم کرد
دوباره سر ز افق های ابر بالا کرد
و ماه خیمه و خرگاش را به بامم کرد
دوباره عطر تنش را به من تعارف کرد
و شیره ای ز شراب لبش به کامم کرد
دوباه ماه سپیدار آرزو ها گشت
دوباه شعر شدم روح در کلامم کرد
"آ!:"
ز پیشم رد شدی و خنده کردی
دلم از آرزو آگنده کردی
و ممنون تو ام ای نازنینم
مرا صدبار کشتی زنده کردی
" "
تو خاموشی و من آهنگ فریاد
سرا پا آتشم ای داد و بیداد
بده یک هدیه ای از چشمهایت
برین آواره ای ولگرد و برباد
