به مناسبت بزرگداشت حضرت مولانا جلال الدین محمد بلخی. روحش شاد و یادش گرامی باد.
مولوی آن عارف و مرد بزرگ
تگدرخت عشق و استادسترگ
سوز بخش عاشقان راهرو
فیض بخش بیدلان در گرو
عاشق دانا و شاه عاشقان
رهنمابرعاشقان در هر زمان
عارف کز گوشه یی میخانه جست
رشته پیوند را رندانه بست
شاهراه عشق را اعمار کرد
نردبان تا آسمان هموار کرد
خاک پای حضرت لولاک شد
"جسم او از عشق بر افلاک شد
مثنویش مغز قرآن کریم
رهگشا باشد به اسرار رحیم
نام او تا این جهانست زنده است
از طفیل عشق او پاینده است
باش عاشق همچو مولانای روم
تا نگردی تحت تاثیر هجو م
گوش کن آواز مولانای روم
میرسد در هرکجا و مرز بوم
تو زمولایی به مولا باز رو
دانکه در بزم خدا باساز رو
از خود و از جمله گی بیگانه شو
عاشق آن ساقی و میخانه شو
غیر آن دلدار بگذر از همه
تا بیبینی عشق دارد زمزمه
گوش کن آواز آن مینوش را
نعره ها و موجها و جوش را
گویدت چون عاشقان دیوانه شو
با محبت پیشه گان همخانه شو
عاشقی با عشق مولا زندگیست
باختن دل را به مولا بندگیست
پس بشو بااین محبت پیر پیر
ور بمیری با محبت میر میر
