چتر کاهی پاییز

کاش این دریا ی غمهای دلم             موج های  ناله را برداشتی

کاش تصویر خیالم را بهار          در حضور یار زیبا کاشتی  

کاش آن آشفته گان درد و غم           کاش آن پروانه گان سوز و نم

کاش آن فریاد ها آوازها                 دفتر اشعار میشد یک رقم

کاش سوزی داشتم چون مولوی       کاش با عشق و وفا همرا بودم

کاش شمسی سردچارم آمدی          کاش در هجرو غم و سودا بودم

کاش چون بیدل دلم صد پاره بود    کز درونم ناله ها سر میزدی

کاش راه داشت سویش مرغ دل     تا حضورش روز و شب پرمیزدی

کاش ایدل آرزو هایت دمی          پبشرویش یک به یک بگذاشتی

با هزاران خوشنویسی یک نگاه         سوی این کان نوا انداختی

ایدل از بهر غم و اندوه سوز       در جهان پر ز سودا آمدی

سردچارت درد و تنهای بشد       ایدل از اول به غمها آمدی  

با عرض احترامات خدمت همه دوستان و یارا ن که زحمت کشیدند و با پیشانی باز از صفحه ام دیدند کردند  هرچند که  موضوعات جدید را در سایتم نگنجانیده بودم . آرزو میکنم تک تک شان با بزرگواری شان مرا ببخشند.

برایم روشن گردید که دوستان فرهنگی مانند اعضای فامیل هستند که هیچگاه نمیشه ایشان  را فراموش کرد . قربان تک تک شما واقعآ  افتخارم بخشیدید .

چندی شد که در کابل نبودم و روانه سفری گشتم که واقعا پر از تجربیات زندگی بود و پر از فضای شاعرانه . میدانید عزیزان کجا رفته بودم ؟ چاپان مرکز تمند شرق و اقعا شهر که  سرشار از مردم با فرهنگ مردم کارکن و مردم که اصلا نمیشه ایشان را در یک صفحه و دو صفحه توصیف کرد.

شب و روزی های خوبی را با ایشان گذشتاندم .روزی در فکرم خطور کرد که بایست درباره شعر آیکو که یکی از ادبیات زیبا جهان به حساب میایدو در عین زمان اصیل ترین شعر چاپان هست با یکی از فرهنگیان چاپان در باره اش صحبت کنم و بیبینم که چی نوع  شعریست و دارای چی مفاهیم و چی تصاویر هست چون علاقه ام خیلی زیاد بود و در جستجو بودم که اگر شود یکی از شعرا معاصر چاپان را ملاقات کنم که شد و با یکی از علمای خیلی ورزیده  شاعر که واقعآ از سرو سیمایش بوی شعر بدر میامد دیدن کردم و با ایشان در باره شعر زیبا  آیکو صحبت کردم . بعد از احوال پرسی و مانده نباشی در صحبت را باز  کردیم و تمام شب را در فضای شاعرانه گذشتاندیم . واقعآ شبی خوبی بود شبی شاعرانه شبی که فضای خانه  با بوی زیبا شعر عطر آگین شده بود . و واقعآ برایم روشن گردید  در ضمن که مردم چاپان مردم کارکن اهل تخنیک و اهل فن هستند با شعر و شاعری سرو کاری فراوان هم دارند و با شعر و شاعری زندگی کردند و میکنند . و همیشه سرزمین علم پرور چاپان شعرای ورزیده و  اهل درد  شعرای که از درد مردم در همه عرصه های زندگی شان واقف هستند به جامعه تقدیم کرده است

اگر برگردیم  و نظر بیندازیم در باره تاریخچه شعر و شاعری در چاپان بر میگردد به 4 الی 5 قرن قبل از میلاد.

و زمان شروع سرایش شعر آیکو تا هنوز به طور اخص معلوم نیست اما به گفته شاعر جوان و  معاصر چاپان  که اسمش تکاکو بود بر میگردد به 2 قرن قبل از میلاد. به هر حال خواستم دلیل غایب بودنم را خدمت عزیزان به عرض برسانم . مشکل دیگر که دامنگیرم بود و نتوانستم در سایت حضور پیدا کنم همانا نداشتن کامپیوتر که زبان فارسی دری داشته باشد بود .

 و این هم یک شعر آیکو  که از چاپانی به فارسی ترجمه کرده ام

یک ساقه  گل ز روی ادا خنده میکند

                           با خنده های ناز  مرا بنده میکنید

                                                    بانوی شهر حسن بود راست گفته ام