چتر کاهی پاییز

 

                              "حضور شاعر"

و هوس ها همه گی چون مردند

                                       شب چو تاریک 

                                                           فضا سرد

                                                                    همه خاموشند!!!

من و گیتار غریبم

                    همه تنها و

                             همه  تن بیکس

                                       و به یاد تو نشسته ...!

یک دو مصراع ز دوری و فراق

                                             خدمت عرضه کنم

ز دل شق

            شق من

                   که چی چاقو زده ایست

                                             یک شب از مهر نظر باز بکن

چی عجب خونین دل

                         که انار و به سانش نبود

و پر از حوله جگر

                       ز غم و دوری و درد تو بود

                                           تو صدایی تو حضور شاعر "

                                             

مه من رفت نپایید و گذشت

                           گل امید مرا چید و گذشت

در بهاران چو دو صد جلوه بکرد

                           رنگ پاییز مرا دیدو گذشت

 

شاه پرک وار گذشتی زبرم

                          چی قدر پر زظرافت بودی

عطر و آگین چو بکردی جانم

                         وا چی پر عطر و  طراوت بودی!!!

 

نسترن ها همه در شرم شدند

                         چون رخ تو به چمن گشت عیان

گل مریم چو به زیبد نرسید

                         رونق باغ زتو گشت نهان

 

 

در امید من از خاطر تو

                        تا که این زندگیست باز بود

هرگه یی چون که دلت خواست بیا

                       درب این دل قسمست باز بود!!!

 

پسر جز هنر عشق نداشت

                        تو ندانی ز تو دیوانه بشد

رخ و تصویر تو اش فیض حضور

                       هر زمان پیش تو پروانه بشد

 

یادی از ما بکن و روز چند

                        سر بزن در چمن ویرانم

بین که گلهای امیدم پر پر

                        بیتو ام روز و به شب "هجرانم"

                                           

سلام دوستان عزیز ! چندی قبل شاهد برگزاری محفل شب شعری  که به افتخار به چاپ رسیدن مجوعه شعری استاد حیدری وجودی بنام " لحظه های در آتش و آب "نام دارد بودم . واقعا چی شبی بود همه همدلان و یاران با وفا گرد هم جمع شده بودند. به گفته حضرت حافظ حضور مجلس انس است و دوستان جمعند . و ایکاد بخوانید و در فراز کنید . واقعا شبی انس بود شبی  همدلی بود شبی راز و نیاز بود . دوستان همه سخنانی که  در مورد اشعار گرانمایه جناب حیدری داشتند به خوانش گرفتند  و من نیز شعر را که با افتخار شان سروده بودم   برای دوستان و جناب حیدری تقدیم کردم  . که اینک  میخواهم برای شما عزیزان نیز پیشکش کنم . آرزو مندم که با عث خوشی هر چی بیشتر تان گردد.

 

            "به مناسبت به چاپ رسیدن کتاب دیگری لحظه های در آتش و آب از                                      حیدری  وجودی"                                                

لحظه یی در آب و آتش سوز و ساز دیگریست

                                    کز تو گل کردست دانستم گداز دیگریست

رفتن از خود بوسه های بیریا در خط پا

                                     از تو دیدم زنده باشی این نیاز دیگریست

دهر باچشم تو باشد یوسفستان عجب

                                     چون بدیدی جلوه هر جا این نماز دیگریست

شاد باشی زنده باشی حیدری ای مرد حق

                                    کز تو فرهنگ دری را روح و راز دیگریست

غلغل برپا نموده شعر تو تا آسمان

                                    مرغک عشق تو دانستم که باز دیگریست

بال و پر بگشاده ای در آسمان اهل دل

                                   رفتنت با ذوق و معنی شاهباز دیگریست

                      شوق و شعفت درره عشق و وفا پاینده باد

                     گفته "هجران"این دعایم یک نیاز دیگریست

دوستان چندین بار میخواستم که وبلاگ درست کنم و آن اینکه وبلاگ نسبتا خوب باشد . اما یگان یگان بار با خود فکر میکردم که آیا وبلاگ را که درست میکنی و زحمت میکشی نشه یکروز همه زحماتت بر باد برود و توان تداومش را نداشته باشی باز با خود فکر کردم که کی تا چی وقت میداند که زنده باشم . آیا کسی میداند  که تا فردا زنده هست یاخیر ؟ باز در فکر شدم که چی باید کرد با هر کی سخن در میان نیز نمیتوان گذاشت .بعد با خود گفتم بیا اگر کسی دیگر نیست میتوانی دردها شوق و شور شاعرانه ات را  با کلاهت در میان بگذاری میشه که کلاهت جواب مثبت بدهد . بعد گفتم خوبست  درست کنم و شعف که دارم با شما شیفته گان در میان بگذاردم و ایمان داشتم و دارم که  یاری کسی دیگر خواهد نمود و ماورای کارهایم را عشق احاطه خواهد نمود.همراز کسی دیگر خواهد بود . خدا گفته وبلاگ را درست کردم  و چند شعر قد و نیم قد که داشتم گذاشتم به خدمت شما خوانندگان گرامی !!!موفق باشین عزیزان فرهیخته .

من سر به قدمهای گل انداخته ام . جان و دل خودرا به کسی باخته ام 

 با هر چی که تقدیر بود روز و شبم . با سوختن و ساختنش ساخته ام                              

     

 

"امشب "                      

 

به هر دل ای خدا رنگست امشب!!!         برای من جهان تنگست امشب

خدیا کاش پیدا من نبودم ....... ..             به دنیای که بی چنگست امشب

به هر سو شد جفا بس کار مردم             چرا یارب وفا   ننگست امشب

همه خاموش و بی مهرو محبت              به دلها ای خدا زنگست امشب

جهان در انحصار خود پرستی               خدایا این چی فرهنگست امشب

به آواز  دهل باکسب مقصود                 به رقصیدن چرا جنگست امشب

درفش دین و وجدان گشته بیاض            سپاه عشق بیرنگست امشب  !!!

به هر راگی که خوانی سوز"هجران"      به او غم باجه آهنگست امشب

 

 

سلام دوستان عزیز! میخواهم با استفاده از فرصت به عرض برسانم آن اینکه چندی قبل یکی از دوستانم خواهش یکی از شعر هایم را نموده بود که برای شاعر  سروده بودم که  درویشانه به دنیا آمد و دورویشانه زندگی کرد و دورویشانه وفات نمود  و واقعا نظر به گفته های خودش دنیا را با سه سنگ طلاق نمود بود .آری  آن مرد با قامت آراسته و  قلب سرشار از عشق و محبت الهی کی بود . حتمآ همه عزیزان و فرهنگ دوستان با نام نامیش آشنا هستند حضرت صوفی واراسته دلبسته را ه عرفان عشق محبت و تصوف عالیه (صوفی عشقری) . و یکبار دیگر میخواهم به عرض برسانم که تاریخ ۹ سرطان به اغلب گمان مصادف هست با عرس صوفی صاحب . به همه دوستان و همه یی آنانینکه صوفی را با چشم دل نگاه میکنند و به ایشان محبت میورزند میخواهم تهنیت عرض نموده و با زبان بی زبانی دعا مینایم که روحش شاد و یادش گرامی باد .

 

                            " برای صوفی واراسته عشقری " 

جناب عشقری را سوزو سامان دگر باشد

                                       به او سوز و نوای از در خیرالبشر باشد

به اشعارش نگر سوز صداهای هویداهست

                                      وهم هر تک تک بیتش بیبین خون جگر باشد

به رندی گر بخوانی شاعر صوفی و عارف دان

                                     نگر اشعار زیبایش چی شعر باهنر باشد

به تقوا چون شهاب الدین مرد معرفت میدان

                                    به عشق و عاشقی بنگر که چون کوهش کمر باشد

ز اشعارش نوای نای و نی پیداست هر لحظه

                                    برای عاشقان شعرش نگرمانند زر باشد

سلوکش مشرب ویس و دلش از عشق جانان مست

                                   بروز جان فشانی عاشقان را راهبر با شد

                           زتوصیفش بود قاصر چنان "هجران" بیچاره

                          که از اخلاص چون زره به پیش آن قمر باشد